(Mekke’de inmistir. 60 âyettir)

Bismillâhirrahmânirrahîm.

Rahmân ve Rahîm olan Allah’ın adı  ile.

1,2,3,4;5,6-O tozdurup savuranlara,derken bir ağırlık taşıyanlara, derken bir kolaylıkla akanlara, derken bir emir taksim edenlere  andolsun ki! O size vaadolunan şüphesiz doğrudur ve elbette o, din  vuku  bulacaktır.

7- O düzgün hâreli gök hakkı için!

8-Sözlerinizden oldukça  muhtelifsiniz.

9-Ondan  döndürülenler döndürülür.

10,11,12-O kahrolası yalancılar! 

O sarhoşluk içinde ne yaptığını bilmezler soruyorlar:”Ne zamanmış  o din günü!?”

13,14-Ateş üzerinde kıvranacakları gün…“Tadın fitnenizi! Bu işte o sizin acele istediğiniz

15,16,17,18,19-Şüphesiz ki muttakiler/ korunup sakınanlar, bahçelerde pınar

başlarındadırlar, Rab’lerinin  verdiğini  almışlar

. Çünkü onlar, bundan önce muhsinlerdi.

Geceden pek az  uyurlardı ve seherde  mağfiret  dilerlerdi ve mallarında  da dileneni  ve

yoksulun  bir  hakkı vardır.

20,21-Yakin ehli için yeryüzünde  de âyetler var, nefislerinizde de.

Hâlâ görmeyecekmisiniz?

22,23-Gökte de rızkınız ve  va’d olunduğunuz..

Göğün ve yerin Rabbi  hakkı için, o şüphesiz  haktır ,tıpkı sizin  konuşmanız  gibi.

24-İbrahim’in ikram edilen konuklarının haberi ulaştı mı sana?

25-O vakit  ki yanına  girdiler de: “selam” dediler. O da: “Selâm” dedi.  

Tanımadık  bir topluluk»

26-Hemen ailesine gidip semiz bir buzağı getiriverdi.

27-Onu önlerine “‘Yemez misiniz?’ dedi.

28-Derken  içinde  onlardan gizli bir korku  duydu. “Korkma!”dediler ve ona bilgin  bir oğul müjdesi verdiler.

29-Bunun üzerine hanımı bir  çığlık ile döndü  ve elini yüzüne çarptı ve: ”kısır bir kocakarı!’ dedi.

30-Dediler ki: Öyle Rabbin  buyurmuştur. Şüphesiz ki  O, Hakimdir, Alimdir

31-”Ey Elçiler! O halde  asıl   işiniz nedir?”dedi.

32-Onlar: “Şüphe yok ki  biz günahkar bir topluluğa gönderildik” dediler.

33-“Üzerlerine çamurdan taşlar atalım diye;

34-Rabbının nezdinde  haddi aşanlar için işaretlenmiş olan”

35-Biz de orada bulunan mü’minleri çıkardık.

36-Ama orada Müslümanlardan  bir ev halkından başkalarını  bulmadık.

37-Ve  orada acı azabtan korkanlar için bir alâmet bıraktık.

38-Bir de Mûsâ’da(bir alâmet bıraktık).Hani  O’nun Firavun’a apaçık bir delil ile göndermiştik.

39-O bütün  kuvvetiyle tersine  gitti: ‘sihirbaz  veya  delidir’ dedi.

40-Bunun üzerine  biz de tuttuk-alçaklık- edip duruken- kendisini ve ordularını  denize fırlatıverdik.

41,42-‘Âd kavminde de.Üzerlerine  o  köklerini  kesen  helak edici  rüzgarı salıvermiştik.

Uğradığı hiçbirşeyi bırakmıyor mutlaka onu ufalayıp  kül gibi ediyordu.

43,44-Semûd’da da  HAni onlara.”“Bir süre kadar faydalanın”denilmişti  de Rab’lerinin

emrinden çıkıp azgınlık ettiler.

Bu yüzden  o saika onları  yakalayıverdi, bakınıp duruyorlardı.

45-Ayağa kalkamadılar, onlara  yardım  da  edilmedi .

46-Önceden  de Nûh kavmini. Çünkü onlar fâsık bir kavim idiler.

47-Ve biz  göğü kudret  ve  kuvvetle  bina ettik ve muhakkak biz genişlik vereniz.

48-Yeri de döşedik, ne güzel döşeyiciyleriz.

49-Her şeyden deçift çift yarattık. İyi düşünürsünüz diye

50-O halde Allah’a  kaçın. Muhakkak  ben  size  O’nun tarafından  bir açık uyarıcıyım. 

51-Allah ile birlikte başka bir  ilah   edinmeyin.  Muhakkak  ben  size  O’nun tarafından  bir açık uyarıcıyım. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

52,53-İşte böyle bunlardan evvelkiler bir Resul gelince mutlaka ya sihirbaz dediler  ya deli.

Hep bunu vasiyyetleştiler mi? Hayır onlar azmış bir  kavim idiler.

54-Sen yüz çevir onlardan.  Artık   kınanacak değilsin.

55- Ama  hatırlat.Çünkü bu hatırlatmak muhakkak  mü’minlere  fayda verir.

56-Ben cinleri  de  insanları  da bana  ibadet  etmekten  başka bir maksatla  diye yaratmadım.

57-Ben, onlardan bir rızık istemiyorum bana yedirmelerini  de  istemiyorum.

58- Çünkü  şüphesiz ki Allah’dır hem  rızık veren,  hem pek çetin kudret sahibi  olan.

59,60-Muhakkak arkadaşlarının payları  olduğu  gibi ; o zalimlerin  de payları  vardır.

Şimdilik  acele  etmesinler.

Tehdit olundukları o günlerinden dolayı vay o küfredenlere!