Hayatta insanฤฑ insan yapan deฤerlerin baลฤฑnda doฤruluk ve gรผvenilirlik gelir.
Verilen sรถz, yapฤฑlan antlaลma ya da edilen yemin; sadece iki kiลi arasฤฑnda deฤil, aynฤฑ zamanda kul ile Allah arasฤฑnda da bir baฤdฤฑr.
รรผnkรผ biz, sรถz verirken Allah’ฤฑ ลahit tutar, O’nun huzurunda niyetimizi ortaya koyarฤฑz.
Kurโan-ฤฑ Kerimโde ลรถyle buyrulur: Aranฤฑzda sรถzleลtiฤiniz zaman Allah adฤฑna verdiฤiniz sรถzรผ tam olarak yerine getirin.
ฤฐyi niyetinize Allah’ฤฑ ลรขhit gรถsterip iyice pekiลtirerek yaptฤฑฤฤฑnฤฑz yeminleri bozmaya kalkmayฤฑn.
Unutmayฤฑn ki Allah, yaptฤฑฤฤฑnฤฑz her ลeyi bilmektedir.” (Nahl Suresi, 91. Ayet)
Mรผโmin, sรถzรผne sadฤฑk insandฤฑr.
Verdiฤi sรถzde durur, yaptฤฑฤฤฑ anlaลmaya riayet eder.
Hele ki Allahโฤฑn adฤฑnฤฑ anarak verdiฤi bir sรถzรผ tutmamak, hem insana hem de Rabbi’ne karลฤฑ bรผyรผk bir vebaldir.
Bu ayet bizlere ลunu รถฤretir:
Sรถz vermek basit bir konuลma deฤil, bir sorumluluk almaktฤฑr.
Hele ki bu sรถz Allahโฤฑn adฤฑyla pekiลtirildiyse, onu bozmak sadece bir gรผven kฤฑrmak deฤil, aynฤฑ
zamanda manevi bir vebal altฤฑna girmektir.
๐น Her sรถz bir emanettir.
๐น Her yemin bir sorumluluktur.
๐น Her niyet Allahโฤฑn huzurunda aรงฤฑktadฤฑr.
Gรผvenilir olmak, sadece bir ahlak meselesi deฤil; aynฤฑ zamanda imanฤฑmฤฑzฤฑn gรถstergesidir. Peygamber Efendimiz (s.a.v) โMรผnafฤฑฤฤฑn alameti รผรงtรผr: Konuลtuฤunda yalan sรถyler, sรถz verdiฤinde sรถzรผnde durmaz, kendisine gรผvenildiฤinde hฤฑyanet ederโ buyurmuลtur. (Buhari, Mรผslim)
๐ฟ O halde gelin, verdiฤimiz her sรถzde Allahโฤฑn bizi gรถrdรผฤรผnรผ unutmayalฤฑm.
๐ฟ Yeminlerimizi hafife almayalฤฑm.
๐ฟ Sadakat ve doฤruluฤu hayatฤฑmฤฑzฤฑn temeline koyalฤฑm.
รรผnkรผ Allah, niyetimizi de bilir, sรถzรผmรผzรผ de…
Ve unutmayalฤฑm: Sรถz, mรผโminin ลerefidir.
๐คฒ Allah bizleri, verdiฤi sรถzรผ tutan, yeminini koruyan ve her iลinde Allahโฤฑ ลahit bilen kullarฤฑndan eylesin. รmin.