Hayırlı sabahlar 🌸☀️ Nasılsınız bugün?

Geçen gün sosyal medyada gezinirken karşıma küçücük ama kalbime kocaman dokunan bir video çıktı.

Anne ile kızının mutfakta geçen sohbeti… videoyu kaç defa izlediğimi bilmiyorum; izlemeye doyamadım.

Kız belli ki annesinin tepkisini ölçmek için  diyor ki: “Anne, doğranmış soğan alıyorum

Annenin   cevabi su  “Benim kızım olduğunu bir yerde söyleme…”:)

Ama ikisinin arasında öyle güzel, öyle doğal bir diyalog geçiyor ki…

insanı hem hüzünlendiriyor hem de ısıtıyor içini.

Anne şaşkınlıkla soruyor: “Sen doğranmış soğan mı alıyorsun?”

Kız da masum bir ifadeyle, “Eve kolay oluyor…” diye cevap veriyor.

Çoğumuzun aklına gelen şey, annenin kızına sitem edeceği, “Ne tembelsin böyle, evlat mı yetiştirdik biz?” diyeceği olur.

Ama o anne farklı…

Kızına kıyamıyor, onu suçlamıyor, incitmiyor.

Önce kendini sorguluyor: “Çok incindim… Bizim yetiştirdiğimiz evlat olmamış…

Akabinde…Kız bu çok acı bir durum kız, soğan kadar acı… diyede ekliyor 🙂

Videoyu izlerken düşündüm: çoğumuzun etrafı suçlayan, kusur bulan insanlarla dolu.

Ama kendi evladına bile “biz yetiştiremedik” diyebilen, hataları üstlenen, incitmeden sahiplenen kaç anneyiz  bu dünyada?

O an içimde öyle bir his oluştu ki…

Keşke böyle bir hanımefendi benim komşum olsaydı.

O konuşmadaki sadelik, o incelik, o sahicilik… insanın içine işliyor.

İnsana hem düşündürüyor hem umut veriyor;

hâlâ böyle yürekler var, hâlâ incelikle yaşayan insanlar var dedirtiyor.

Soğan meselesi belki basit görünür.

Ama bana göre, soğan değil, hayatın ta kendisiydi orada konuşulan.

Hazıra alışmış bir nesil, sabırla büyütülmüş bir anne yüreği ve suçlamadan sahiplenmenin zarif hali…

Aslında işin özü de bu değil mi?  Önce anne, baba kendini sorgulamalı:

Ben bu çocuğa ne kadar emek verdim?

Ne kadar sabır gösterdim, ne kadar sevgimi kattım, ne kadar örnek oldum?

Çünkü çocuk, anne babanın emeğinin aynasıdır çoğu zaman.

Ama çoğu aile bunu kabul etmez; suçu hep çocuğa yükler.

Oysa o hanımefendi öyle yapmadı.

Suçlamadı, küçümsemedi, yargılamadı.

Kendi nefsine döndü, kendini sorguladı.

İnsanın içine hem hüzün düşüyor, hem de tuhaf bir huzur izlerken video

Çünkü anlıyorsun ki, incelik dediğimiz şey, kocaman laflarda değil, küçük bir cümlede gizli.

Ve bu dünya, evladını bile incitmemek için kendini sorgulayan anneler oldukça daha güzel.

Selam ve du aile