YouTube’da psikolog konuşmalarını dinlerken bir şey fark ettim.
Psikolog bir rahatsızlıktan bahsediyor, ben hemen:
“Hımm bak bu onda var!” deyip onaylıyorum.
Ama fark ettim ki bunu kendim için değil, hep başkaları için dinliyormuşum. 🙃
Eşimden örnekler veriyorum:“Bak, sen den söz ediyor, gördün mü?”
Ama aynı huy bende de varmış…
yokmuş gibi davranıyormuşum.
41 sene… Huyundan suyundan alıyorsun birbirinin.
Ve işte bu yanlışı fark etmek…
Anlatamam, içimde bir sevinç patlaması oldu!
Artık faydalı konuşmaları önce kendim için dinliyorum. 🌿
Bir de şunu anladım: “Ben iyi olursam karşı taraf da iyi olur.”
“Ben değer verirsem aynı değeri görürüm.”
Yok öyle bir şey..
Aslinda Bakara Suresi, 194. Ayet okuyoruz çok zaman “Hürmet ve Karşılıklılık” diye
yaptığımız her iyilik veya kötülük, karşılığını bulur.
Yani hürmetin de, saygının da karşılığı vardır.
İnsanlar birbirine hürmet gösterdikçe toplumda denge ve adalet oluşur.
Haksızlık edersen, karşılığını görürsün; iyilik edersen, iyilikle karşılaşırsın.
Hürmet karşılıklıdır, tek taraflı beklentiyle olmaz. Bu kadar basit ve açık.
Karşılıklı olunca yol alınırmış, tek taraflı çaba boşuna.
Hak ettiğiniz değeri görmüyorsanız iş yerinde, arkadaş çevresinde, boşuna uzatma.
Allah sizi daha iyileriyle karşılaştıracak, kim bilir?
Kimseye kendinizi sevdirmek zorunda değilsiniz.
Herkesi sevmediğimiz gibi, insanlar da bizi sevmeyebilir.
Herkes için bir şeyler yapmayı bırakın, biraz da kendiniz için yaşayın.
Çocukluğum aklıma geliyor… Kasabada bir komşuya giderken,
“O yoldan geçmiyelim geçmeyelim, köpek var” derdik.
Demek ki daha o yaşta bile zarardan korunmayı biliyormuşuz.
Ama büyüyünce bunu unuttuk.
Şimdi sınır koyunca suçlu sensin. Sesini yükseltince kabahatli sensin.
Hakkını savununca “alıngan” oluyorsun.
Hayır.
Bazı insanlar köpeklerden nasıl sakınılıyorsa, öyle sakınılmayı hak eder.
İyilik tek taraflı olmaz. Saygı karşılıklıdır.
Herkesin kırmızı çizgisi vardır ama asıl mesele,
kendi çizgilerini bilirken başkasınınkine de basmamayı bilmektir.
Bunu yapamayan iyi insan falan değildir.
Bu sadece terbiyesizliktir.
Kendi sınırlarını koruyup başkasının sınırlarına saygı gösterecek kadar şerefli olmak zor bir şey değil.
Ama belli ki herkese nasip olmuyor.
Kendin için dinlediğinde fark ediyorsun ki: En iyi arkadaşın yine kendinmiş. 🌸
Olaylara iyi tarafından bakmayı öğreniyorsun.
İnsanları fazla ciddiye almamak… Hiçbir şeyi abartmamak…
Ve arada bir de gülümsemek…
Allah razı olsun o psikologdan, ilmini artırsın.
Îyi geldi bana konusmalari 🙂
Selam ve dua ile