Sonbahar

Mevsimler dönerken, her biri insana başka bir şey hatırlatır.

Ama sonbahar… o bambaşkadır.

Rabbimizin kudretiyle dönen bu büyük döngünün en sessiz, en derin durağı gibidir.

 Mevsimler halkasının en derin tefekkür mevsimidir sonbahar.

Yazın coşkulu nefesi çekilirken, yerini dingin bir teslimiyet alır.

Her sararan yaprak, insana kendi fâniliğini fısıldar.

Gökyüzü biraz daha alçalır, rüzgâr biraz daha derinleşir.

Sanki bütün âlem, Yaratıcısını yeniden hatırlamak için yavaşlamıştır.

Doğa, en derin nefesini verip yavaşça durulur.

Gökyüzü artık yazın parlak mavisinden vazgeçmiş, yerini puslu bir hüzne bırakmıştır.

Ağaçlar, dallarında biriktirdikleri yeşil neşeyi usulca toprağa bırakırken, her yaprak düşüşünde bir hikâye anlatır.

Rüzgârın savurduğu sarı, turuncu ve kızıl yapraklar yeryüzünü bir tabloya çevirir; sanki ressam, bizzat doğanın kendisidir.

Sabahları ince bir serinlik karşılar insanı; kahve kokusu bu havalarda bambaşka bir anlam taşır.

Sokaklarda yürürken ayaklarınızın altında hışırdayan yaprakların sesi, sonbaharın gizli şarkısı olur.

Güneş daha alçak, ışığı daha yumuşaktır; gölgeler uzar, zaman biraz yavaşlar sanki.

Ağaçlar, bir yıl boyunca giydikleri yeşil elbiselerini çıkarır; adeta “Her nimet sonunda Rabbine döner” der gibidir.

Toprak, düşen yaprakları rahmetle bağrına alır; tıpkı insanın sonunda yine toprağa dönmesi gibi.

Ve biz de, her düşen yaprakla birlikte içimizdeki dünya sevdasının bir parçasını daha bırakırız.

Çünkü sonbahar, yalnızca bir mevsim değil, bir hatırlayıştır.

Geçmiş yazların sıcak gülüşlerini, eski dostlukları, yarım kalmış cümleleri hatırlatır insana.

Ama aynı zamanda huzurdur da; kabullenişin, dinginliğin mevsimidir.

Doğa, döngüsünü bilerek zarifçe vedalaşır —

çünkü sonbahar bir son değil, yeni bir başlangıcın sessiz habercisidir.

Yağmur bu mevsimde rahmettir; hem toprağa iner hem kalbe.

Gökyüzünden düşen her damla, “Allah dilerse ölü toprağı diriltir” ayetinin tecellisidir.

Sonbahar, ölümü değil; yeniden dirilişi müjdeler.

Her veda, aslında bir dirilişin başlangıcıdır.

Rüzgârın fısıldadığı her dua, bize sabrın, şükrün ve teslimiyetin zarafetini öğretir.

Ve insan, bu mevsimde anlar ki dünya geçicidir; asıl güzellik, bâki olana yönelmekte gizlidir.

Sonbahar, kalbin Rabbine dönme zamanıdır. 🍂🍁🍁🍁