Hayatın merkezine Allah’ı koyan insan, adımlarının nereye düştüğünü şaşırmaz.
Çünkü kalbinde onu yönlendiren bir nur vardır; sevinçte de, kederde de, yalnızlıkta da…
Rasûlullah (s.a.v.) şöyle buyurur: “Allah’ı her an hatırla ki Allah da seni hatırlasın.” (Tirmizî)
Bu, sadece dilin sürekli zikir söylemesi değildir.
Asıl olan, kalbin Allah’a açık olmasıdır; bilinçli bir duruş, içten bir yöneliştir.
Kalpte Allah bilinci oldukça; söz incelir, kırmayı değil onarmayı ister,
bakış yumuşar, insanı daha iyi görmeye başlar,
yol netleşir, karanlıklar bile bir hikmet taşır.
İşte hepimizi kapsayan hakikat:
Allah’ı unutmayan, kendisini de kaybetmez.
O’nu hatırlayanın hayatı güzelleşir; adımları sağlamlaşır; kalbi huzur bulur.