Selamün aleyküm
Rabbimiz Bakara Suresi 222. ayette şöyle buyuruyor:
“Rasûlüm! Sana kadınların âdet görmesini soruyorlar. De ki: O bir rahatsızlıktır.
Bu sebeple âdet gördükleri süre içinde kadınlardan uzak durun ve temizleninceye kadar onlarla cinsel ilişkide bulunmayın.
Temizlendikleri zaman ise Allah’ın size izin verdiği yerden onlara yaklaşın.
Şüphesiz Allah, çokça tevbe edenleri ve temizliğe önem verenleri sever.”
Bakara Suresi 222. ayet, kadınların âdet dönemiyle ilgili sorular üzerine inmiştir.
O dönemde insanlar neyin doğru neyin yanlış olduğunu tam bilmiyor, bazıları aşırıya kaçıyor, bazıları ise hiç sınır tanımıyordu.
Allah bu ayetle orta yolu gösteriyor.
Önce şunu söylüyor: Âdet hâli, kadının kendi seçimi olan bir şey değil; bedensel ve ruhsal olarak zorlayıcı, rahatsız edici bir süreçtir.
Bu yüzden bu dönemde kadına anlayışla yaklaşmak gerekir.
İslam, kadını bu hâlinden dolayı dışlamaz, hor görmez.
Sadece cinsel ilişkiyi geçici olarak sınırlar.
“Kadınlardan uzak durun” ifadesi, onları yalnız bırakmak, konuşmamak ya da aynı ortamda bulunmamak anlamına gelmez.
Günlük hayat devam eder; sevgi, ilgi ve saygı sürer.
Yasak olan yalnızca cinsel ilişkidir.
Ayet, temizlik tamamlanana kadar bu sınıra uyulmasını ister.
Temizlik gerçekleştiğinde ise eşler, Allah’ın izin verdiği şekilde tekrar bir araya gelir.
Burada hem bedensel temizlik hem de dini sorumlulukların yerine gelmesi kastedilir.
Son olarak Allah, tevbe edenleri ve temizliğe önem verenleri sevdiğini bildirir.
Bu da bize şunu öğretir: Din, insan fıtratını gözetir; zorluk çıkarmaz.
Kurallar, insanı korumak ve hayatı düzenlemek içindir.
Yani bu ayet; bilgi verir, sınır çizer, kadına değer verir ve merhameti merkeze alır.
Bu ayet, hayatın içinden bir konuya açıklık getirir.
Âdet hâli, kadının elinde olmayan, onu hem bedenen hem ruhen etkileyen bir durumdur.
İslam bu dönemi ayıplamaz, kadını dışlamaz.
Sadece cinsel ilişki konusunda geçici bir sınır koyar.
Bu da kadını korumak ve eşler arasındaki dengeyi muhafaza etmek içindir.
“Uzak durun” ifadesi, sevgiyi kesmek, konuşmamak ya da kadını yalnız bırakmak anlamına gelmez.
Günlük hayat, muhabbet ve ilgi devam eder.
Sınır sadece Allah’ın belirlediği ölçüdür
.Ayetin sonunda Rabbimiz çok güzel bir müjde verir:
Allah, tevbe edenleri ve temizliğe önem verenleri sever.
Yani Rabbimiz bizden mükemmel olmamızı değil; hatamızı fark edip yönelmemizi, temizliğe ve edebe dikkat etmemizi ister.
Dinimiz zorluk değil, denge dinidir.