Selamun aleykum
Sanırım en sevdiğim çiçek dağ lalesidir.
Allah’a hamdolsun, Brüksel’de olduğum zamanlar çiçek pazarına gelirdi dağ laleleri.
Bir demetin içinde ya vardı ya yoktu on tane…
Yedi euro olurdu.
Hiç acımazdım o paraya, seve seve alır geçerdim.
O kadar severim dağ lalesini.
Şenol bazen sorar:“Pahalı değil mi, yedi euro?”
Ben de derim ki: “Haklısın Şenol’cuğum, burada çok pahalı.”
Sonra hemen “En iyisi eve gidelim, uçak ajansını arayalım.
Ben kasabaya gideyim, laleleri bol bol göreyim, sonra gelirim.”
Şenol bakar bana: “Bu sana bin euro falan patlar,”
Diyorsun…..
Diyorum evet
Bir de bazen der ki:“Yedi euroyu buna vereceğine, şuradan bir gül alsana bari.”
Gülerim…
Gül güzel de, dağ lalesi başka be Şenol 🌷
Zaten çiçek sevilmez mi… Hepsini severim.
Neyse
Türkiye’ye geldiğimizde bahar buradan geçiyor haliyle.
Zeytinlikte, bizim oralarda çok olur laleler.
Özellikle Mehmet amcamın bölümünde…
Allah rahmet eylesin.
Geçen gün gittiğimizde “Acaba var mı?” diye bakmaya gittim o tarafa.
Henüz laleler açmamıştı.
Zaten açsa bile koparmam; fotoğraflarını çeker, biraz orada kalırım.
Pazara satmak için getiriyorlar kadinlar elli lira bagi falan onlardan aliyorum..
Şenol, “Laleler açmamış henüz,” dedim.
“Hava hâlâ soğuk,” dedi.
Haklısın dedim.
Biraz daha kaldık, sonra eve dönmek için yola çıktık.
Yol kenarından geçerken… Aaa! Bir de ne göreyim, laleler açmış.
“Şenol, laleler açmış!” dedim.
Arabayı durdurur musun?
O da durdu.
Durabilecegimiz bir yerde idi.
İndim, lalelere selam verdim. “Hoş geldiniz,” dedim.
“Ne güzel ettiniz de açtınız.
Sizi burada görmek ne güzel.
Henüz beklemiyorduk.”
Kendi kendime konuşur gibi ama kalpten bir sohbet başladı.
Şenol şaşkın şaşkın baktı:“Kimle konuşuyorsun sen?” dedi.
“Tabii ki lale ailesiyle,” diye cevap verdim.
Hâlâ alışamadım gitti benim bu çiçekli sohbetlerime…
Evde çiçeklerle konuşurken bana uzaylı görmüş gibi bakıyor.
Ben de hiç bozmadan konuşurum
“Eee, siz tomurcuk mu açtınız bakalım bugün?” 🌷
Tabii ki koparmadım laleleri.
Çünkü o güzelliği herkes görsün istedim.
Oldukları yerde daha güzel,
bakması yetiyor 🌷insana
Fotoğraflarını çektim, yetmedi…
Telefonumun ekranına koydum.
Çiçeklerle konuşmak bazen insanlara tuhaf, hatta saçma gelebilir.
Ama inanın bana…
Çiçekler bilir.
Kendi dilleriyle, sessiz bakışlarıyla, rüzgârla ve güneşle…
Onlar anlar, fark eder, kendileriyle konuşulduğunu hissederler.
Ve o anda, dünya biraz daha yumuşar, kalp biraz daha açılır. 🌷
Güzel hafta sonu dilerim