“İnsanlara teşekkür etmeyen, Aziz ve Celil olan Allah’a da şükretmez.” (Ahmed b. Hanbel, Müsned, 2/258) “Halka teşekkürde bulunmayan Allah’a da şükretmez.” [Tirmizî, Birr 35, 1955); Ebu Dâvud, Edeb
Düşünsenize, insanlar bize bir iyilik yaptığında ya da yardım ettiğinde “Teşekkür ederim” demek ne kadar
doğal, değil mi? İşte bu, aslında çok derin bir anlam taşıyor.
Çünkü PeygamberimiZ (sav) bize hatırlatıyor ki: “İnsanlara teşekkür etmeyen, Aziz ve Celil olan Allah’a da şükretmez.” (Ahmed b. Hanbel, Müsned, 2/258)
Yani, eğer çevremizdeki insanlara minnetimizi göstermezsek, Allah’a karşı şükür borcumuzu da tam olarak yerine getiremeyiz.
Başka bir rivayette de şöyle buyuruluyor: “Halka teşekkürde bulunmayan, Allah’a da şükretmez.”[Tirmizî, Birr 35, 1955; Ebu Dâvud, Edeb 12, 4811]
Demek ki teşekkür etmek, sadece bir nezaket kuralı değil; aynı zamanda Allah’a olan şükrümüzün de bir parçası.
Küçük bir teşekkür, büyük bir erdemin kapısını açıyor.