Bazen beklenmedik şekilde zorlayıcı olabilir hayat .

Hepimiz kötü hissettiğimiz anlar yaşarız ama çoğu zaman karşımızdakine “İyiyim” deriz.

Peki en son ne zaman, gerçekten kötü olduğunuz halde, “İyiyim” dediniz?

Belki bir gülümsemenin ardına saklandınız, belki de kimseyi üzmemek için kendi

duygularınızı bastırdınız.

Düşünün… Yüzünüzde bir gülümseme varken içinizde fırtınalar kopuyor olabilir.

Bazen “iyiyim” demek, sadece bir korunma kalkanıdır.

Ama unutmayın: Gerçekten iyi olmak, duygularımızla yüzleşmekten geçer.

Siz en son ne zaman “İyiyim” dediniz?

Ama işin aslı şu ki, bu “İyiyim” kelimesi bazen içimizdeki yalnızlığı daha da derinleştirir. Çünkü dışarıya iyiyim mesajı verirken, içimizde hâlâ bir fırtına vardır. İnsan, kendini ifade etmediğinde bir süre sonra bu duygular birikir ve sessizce içini kemirir.

Belki de sorun şu: İnsanlar başkalarına karşı güçlü görünmek ister, kendine karşı dürüst olmayı erteler.

Oysa gerçek güç, duygularla yüzleşebilmektir.

En son gerçekten “iyiyim” dediğinizde, bu kelimeyi içten hissettiniz mi?

Gerçekten iyiydiniz mi, yoksa sadece öyle mi söylediniz?

İnsanın kalbi vardır; kırılır, yorulur, dağılır…

Ama dili çoğu zaman tek bir cümleye sığınır: “İyiyim.”

Oysa kalp paramparçadır, gözler doludur, gece sessizliği şahittir.

İnsan bazen öyle zamanlar yaşar ki kalbi kırık, ruhu yorgun olur ama diliyle sadece

“İyiyim” diyebilir.

İnsanlara “iyiyim” diyorsun… Çünkü kimseyi üzmek istemiyorsun.

Çünkü anlatınca anlaşılmayacağından korkuyorsun.

Çünkü belki de alıştın susmaya…

Resûlullah ﷺ buyuruyor:“Şüphesiz ki Allah, kulunun kalbine bakar.” (Müslim)

Çünkü insanoğlu bazen derdini anlatmaktan çekinir, bazen de anlatacak kimse bulamaz.

Oysa unutmamamız gereken bir hakikat var: Bizim hâlimizi en iyi bilen Allah’tır.Yine

Efendimiz ﷺ şöyle buyurur:

“Her kim bir müminin dünya sıkıntılarından birini giderirse, Allah da onun kıyamet günü

sıkıntılarından birini giderir.” (Müslim, Birr, 58)

Belki biz “iyiyim” diyerek kimseyi yormak istemiyoruz ama bazen bir dostun, bir kardeşin

duası ve desteği de bizim için bir rahmet vesilesi olur.

Mümin, müminin kardeşidir; derdiyle dertlenir, yükünü hafifletir.

Ama bazen insan öyle bir noktaya gelir ki kimseye derdini açamaz.

İşte o zaman hatırlamalıyız ki Rabbimiz buyuruyor:
“Bana dua edin, size icabet edeyim.” (Mümin, 60)

Allah’a açılan eller asla boş dönmez. İnsanlara “iyiyim” demek zorunda kalsak da

Rabbimize kalbimizi tüm çıplaklığıyla açabiliriz.

Çünkü O, gizliyi de aşikârı da bilendir.

Peygamber Efendimiz ﷺ şöyle buyurur:

“Şüphesiz ki Allah, kuluna zulmetmez. Kulun başına gelen bir yorgunluk, hastalık, üzüntü,

keder, eziyet ve gam; hatta ayağına batan bir diken bile, Allah onunla günahlarını döker.”

(Buhârî, Merdâ, 1; Müslim, Birr, 49)

O halde, insanların bilmediklerini, Rabbin görüyor.

İnsanlar sadece yüzündeki tebessümü görüyor, Allah ise gözyaşının içindeki duasını duyuyor.

Demek ki yaşadığımız her sıkıntı, sabrettiğimizde bizim için bir arınma ve rahmettir.

Öyleyse, en son ne zaman “iyiyim” dediniz?

Belki insanlara karşı “iyiyim” demek zorunda kaldınız.

Ama unutmayın: Allah’a karşı olduğunuz gibi olun.

Kalbinizi, derdinizi, gözyaşınızı yalnızca O’na açın.

Sen “iyiyim” diyorsun, ama aslında gece secdede O’na:

“Rabbim, kalbim daraldı. Sen genişlet.” diyorsun.

“Rabbim, yüküm ağırlaştı. Sen hafiflet.” diyorsun.

Ve işte tam o anda bir ayet geliyor kalbine:

“Bilin ki kalpler, ancak Allah’ı zikretmekle huzur bulur.” (Ra’d, 28)

O yüzden, insanlara karşı “iyiyim” desek de, Allah’a karşı olduğumuz gibi olalım.

Çünkü gerçek “iyilik” ve gerçek “huzur”, O’na sığınan kalptedir. 🌿

Hayırlı geceler ….

Rabbim gecenizi huzurla, kalbinizi ferahlıkla doldursun.

Yarınınıza sağlık, bereket ve kolaylık nasip etsin inşâAllah. 🌿

𝓗𝓪𝓴𝓲𝓶𝓮 𝓖𝓾𝓵𝓼𝓾𝓶 𝓗𝓲𝓬𝓻𝓮𝓽

Je me demande… La dernière fois que vous avez dit ‘ça va’ alors que vous alliez mal, c’était quand ?

Parfois, la vie nous surprend par sa rudesse…

Nous traversons tous des instants où le cœur est lourd, mais bien souvent, aux lèvres ne sort qu’un seul mot :
« Ça va. »

Quand avez-vous, pour la dernière fois, prononcé ces mots alors que vos entrailles criaient le contraire ?

Un sourire peut masquer la tempête.
Un silence peut contenir un océan.
Et ce « ça va » devient alors un voile fragile, un bouclier contre le regard des autres.

Pourtant, le véritable apaisement ne vient pas du masque…
Il vient de la rencontre avec ses propres émotions.

Votre dernier « ça va »… Était-il vérité, ou simple façade ?

Car le cœur humain est vulnérable : il se brise, il s’épuise, il saigne…
Mais la langue, lasse, s’abrite dans une phrase courte, rassurante, presque mensongère :
« Ça va. »

Alors même que les larmes perlent, que la nuit en silence devient témoin…

Nous disons « ça va » pour ne pas accabler,
par crainte de n’être pas compris,
par habitude, peut-être, de nous taire.

Mais le Prophète ﷺ a dit :
« Allah regarde le cœur de Son serviteur. » (Mouslim)

Oui… les hommes ignorent parfois nos blessures.
Mais Allah, Lui, sait.
Lui qui entend le soupir caché derrière nos sourires.

Et n’a-t-il pas promis :
« Invoquez-Moi, Je vous exaucerai. » (Sourate al-Mou’min, 60)

Aux hommes, nous disons « ça va ».
Mais devant Lui, nous pouvons déposer nos fardeaux, dévoiler nos larmes.

Car Il voit le secret comme l’apparent.

Le Prophète ﷺ a dit encore :
« Pas une fatigue, pas une peine, pas une douleur – fût-ce une épine qui pique – n’atteint le croyant sans qu’Allah, par elle, n’efface ses fautes. »
(Boukhârî, Mardâ, 1 ; Mouslim, Birr, 49)

Ainsi, ce que les hommes ignorent, le Seigneur le contemple.
Eux ne voient que ton sourire ; Lui écoute la prière cachée dans tes sanglots.

Chaque épreuve, endurée avec patience, devient une purification et une miséricorde.

Alors… quand avez-vous dit pour la dernière fois « ça va » ?

Aux hommes, dites ce qu’il faut…
Mais devant Allah, soyez vrai.

Ouvrez-Lui votre cœur, vos blessures, vos silences.

Car dans la solitude de la nuit, vous Lui murmurez :
« Seigneur, mon cœur est oppressé, élargis-le… »
« Seigneur, mon fardeau est lourd, allège-le… »

Et une réponse descend, comme une caresse :
« En vérité, c’est par le rappel d’Allah que les cœurs trouvent la quiétude. » (Sourate ar-Ra’d, 28)

Alors oui… dites « ça va » aux hommes, mais soyez sincère devant Allah.

Car la véritable paix, la véritable guérison, résident dans le cœur qui s’abandonne à Lui. 🌿

Bonne et douce nuit…

Que vos instants de silence se transforment en sérénité,

que votre cœur s’allège dans Sa présence,

et que votre demain soit paré de santé, de bénédiction et de lumière, in sallahâ Allah. 🌿