Bakara Suresi’nin 269. ayeti :“Allah, hikmeti dilediğine verir.

Kime hikmet verilmişse, ona gerçekten büyük bir hayır verilmiştir.

Bunu da ancak akıl sahipleri düşünüp anlar.”

Bu ayeti okurken insan ister istemez düşünüyor: “Hikmet” nedir acaba?

Sadece bilgi mi? Hayır, bilgiyle beraber onu yerinde, doğru zamanda ve güzel bir niyetle kullanma

becerisi. Yani hikmet, kalbin ve aklın el ele verdiği bir nur gibi.

Bazı insanlar çok şey bilir ama o bilgiyi doğru yerde kullanamaz; bazıları ise az şey bilir ama o az bilgiyle öyle derin

bir anlayış, öyle bir feraset gösterir ki, işte o hikmettir.

Hikmet, insana olayların arka planını gösterir.

Görünene takılı kalmazsın, perde arkasındaki ilahi düzeni sezersin.

Ve ayetin sonunda bir vurgu var:“Bunu da temiz akıl sahiplerinden başkası iyice bellemez.”

Yani hikmet, kalbi paslanmamış, aklı berrak olanlara nasip olur.

Çünkü hikmet, sadece öğrenilen bir şey değil, Allah’ın lütfettiği bir idrak hâlidir.

Kısacası; bazen bir söz, bir bakış, bir davranış, hatta bir sessizlik bile hikmetli olabilir.

Yeter ki kalbimiz açık, niyetimiz samimi, aklımız selim olsun.

O zaman Allah’ın verdiği o büyük hayır —yani hikmet— bize de nasip olabilir inşallah. 🌿

Bazen insanın hayatında öyle anlar olur ki, “keşke biraz daha anlayışlı olsaydım” dersin.

İşte o anlayış, o derin bakış… tam da Kur’an’ın bahsettiği “hikmet”tir aslında.

Allah dilediğine hikmet veriyor diyor ayette.

Düşünsene, bu öyle bir nimet ki, insanın kalbini, dilini ve davranışlarını bambaşka bir seviyeye taşıyor.

Bilgiden öte bir şey… Mesela bir olay oluyor —kimse sabredemiyor— ama sen bir duruyorsun, düşünüyorsun:

“Belki bunda da bir hayır vardır.”

İşte o anda hikmet konuşuyor sende.

Günlük hayatta hikmet, öfkelendiğinde susabilmek, kırıldığında hemen karşılık vermemek,

birinin hatasını örtmek, iyiliği gizlice yapmak,

ve en önemlisi, her şeyde Allah’ın bir hikmeti olabileceğini hissedebilmek demek.

Hikmet verilen insan, sadece konuşmaz; hal diliyle öğretir.

Sokakta, işte, evde, çarşıda fark etmez…

O kişinin varlığı bile çevresine bir huzur verir.

Çünkü o insan bilir: “Her şeyin bir sebebi var.”

Ve ayetin sonunda Allah diyor ki: “Bunu ancak aklı temiz olanlar anlar.”

Yani kalbinde kin, kibir, hırs olmayan insanlar.

Çünkü kirli bir kalp, hikmetin sesini duyamaz.

O yüzden dua edelim:“Allah’ım, bize hikmetli bir bakış, sakin bir kalp, doğruyu sezebilen bir akıl nasip et.”

Çünkü bazen bir ömür boyu aradığımız huzur, sadece bir hikmetli bakış açısı kadar uzakta olabilir 🌿

Selam ve dua ile