Bence akıl tek başına kaldığında insanı biraz şımartabiliyor.
İnsan düşünüyor, çözüyor, anlıyor…
bir noktadan sonra da fark etmeden “ben her şeyi biliyorum” havasına girebiliyor.
Halbuki akıl çok güçlü ama sınırlı.
Her şeyi kavrayamayabiliyor.
Sadece akılla yürüyen insan bazen haddini unutabiliyor.
Yani akıl güç verir, ama aynı zamanda kibir üretme potansiyeli taşır.
Sadece akla yaslanan insan bazen kalbi, merhameti ve tevazuyu ihmal eder.
Devam HakimeGulsum